c'est bien (ya da yaşasın halkların kardeşliği)

ankara ankara olalı böyle fransız görmedi diyor bilenler. daha da bilenler diyor ki hatta, ne osmanlı ne afrika ne asya görmedi böyle eziyet frenklerden; bu ne ola şimdi? temaslar kuruluyor, fikirler teatide, bütün bir siyaset güruhu avrupa'nın peşinde, hâlbuki avrupa işinde gücünde ve aldığı bütün sıkıntılı nefesler ensemin dibinde. bir elim civar müesseselerde olmasına rağmen sen içindeyken bunların, ayaklarım annemin korkuyla ağlayan ve hayran hayran bakan gözleriyle oturduğu bankın üzerinde, champs-elysées'de.

sinir elektrik olmuş içimde, damarlarım kablo, ve sigorta, atmaya doyamıyor. bana her bakışın fıldır, ama devreyi tamamladığı zaman dizkapağınla burnum kulağım ya da parmağın, uzun menzilli her bakışın bana zûldür, ha, güzeldir her türlü; ver gruuvu. bu bakışların ikisi çok benzemese de birbirlerine, her ikisinin de tıpatıp benzediği bir üçüncü var diyor ısrarla bilenler, bilmeyenler daha da ileri gidiyor üstelik: "kardeşmiş bunlar...". gözlerden kardeşlik tespit edebilen tuhaf yeteneklere sahip insanlar var, ama insan çok işini göze gerek kalmadan tek elle görebiliyor ve ikincisini ne yapacağını çok zaman bilemiyor diyor bazı bilimsel bulgular; en güzeli, varsa civarda, bebek kokulu frenk teni, ya da huzura karşı yatır beni, tırmala beni okşa beni, okşa okşa okşa...

kardeş kardeşe bunu eder mi, kardeş kardeşin aklını alır gider mi, bu işte bir iş var, ya bir film çeviriyorlar macera-komedi, bizi dublör ettiler içine, ya da türk'ün avrupalıyla geçmişten günümüze ilişkilerini irdeleyen bir belgesele meze. fark etmez ama, nikah kıyılacak olsa bile bir fırlayacak olur muhakkak gözümüze soka soka bakışlarımızı: "durun! siz kardeşsiniz!!!".

kardeş...